Ziekte van Hashimoto


De ziekte van Hashimoto is een van de meest voorkomende auto-immuunziekten. Een auto-immuunziekte is een ziekte waarbij ons eigen afweersysteem zich richt op lichaamseigen weefsels. Hashimoto is vernoemd naar de Japanse arts Hakaru Hashimoto. Hij beschreef deze aandoening voor het eerst als een complex samenspel tussen het afweersysteem, omgevingsfactoren en genen.

De ziekte van Hashimoto wordt gekenmerkt door een misleidende aanval van ons afweersysteem op onze schildklier, wat aanleiding  geeft tot een chronische ontsteking. Het afweersysteem maakt antilichamen die zich richten op de schildkliercellen. Wanneer deze cellen beschadigd worden, gaan ze minder schildklierhormoon vrijgeven. De productie van deze hormonen speelt een belangrijke rol bij het reguleren van het metabolisme.

De exacte oorzaak is niet gekend, maar genetische aanleg en omgevingsfactoren blijken een rol te spelen bij de ontwikkeling van deze aandoening. Het komt over het algemeen meer voor bij vrouwen dan mannen. De ziekte kan vastgesteld worden met behulp van een bloedonderzoek, waarbij de schilklierhormoonspiegels en het schildklierstimulerend hormoon gemeten wordt. Daarnaast moet ook de aanwezigheid van antilichamen bevestigd worden tijdens een bloedafname, om andere schildklieraandoeningen uit te sluiten.

De ziekte ontwikkelt zich geluidloos, met weinig of geen symptomen in het vroege stadium. De aanwezigheid van antilichamen kan wel aangetoond worden, maar er is in de eerste fase geen sprake van een verminderde schildklierwerking. Naarmate de ziekte vordert neemt de schildklierwerking af en kunnen symptomen zoals vermoeidheid, gewichtstoename, constipatie, slechte vertering, concentratie- en geheugenproblemen optreden. Deze symptomen kunnen deels toegeschreven worden aan het verlaagde niveau van schildklierhormonen. Dit tekort kan aangevuld worden met geneesmiddelen die het tekort aan schildklierhormonen compenseren.

Naast de medische behandeling, heeft een gezonde levensstijl ook een positieve invloed op de ziekte. Een aangepast voedingspatroon met weinig of geen gluten, omdat deze de ontsteking in de hand kunnen werken. Daarnaast is het ook aanbevolen om een dieet te volgen met weinig geraffineerde suikers of alcohol. Op die manier blijft de bloedsuikerspiegel stabiel en kunnen we inflammatie beperken. Bovendien wordt regelmatige lichaamsbeweging (wandelen, joggen of zwemmen), goede slaapkwaliteit en verminderen van stress inducerende factoren ook aanbevolen.

Tevens kan een nutritionele ondersteuning op maat ook een positieve impact hebben om op die manier verdere progressie te verminderen en verder in “remissie” te blijven. Vraag vrijblijvend advies of maak een afspraak voor een individueel gesprek als u meer vragen heeft.